Σύνδρομο Υπεραισθησίας της Γάτας (FSH)

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε παρατηρήσει τη γάτα μας να μάς κοιτάζει επίμονα με ορθάνοιχτα τα μάτια, να πηδάει για να πιάσει κάτι που φαινομενικά δεν υπάρχει, ή να επιτίθεται με μίσος στα πόδια μας όταν κοιμόμαστε! Αυτά είναι μέρος της φυσιολογικής συμπεριφοράς της γάτας, και όποιος αγαπάει αυτό το είδος, λατρεύει να παίζει με την ατίθαση γάτα του, φτάνοντάς τη στα όριά της.

Κάποιες φορές δεν είναι εύκολο να διακρίνουμε τα όρια του εκ φύσεως υπερενεργητικού και συχνά επιθετικού ζώου, με εκείνο που πάσχει από το σύνδρομο υπεραισθησίας της γάτας. Το σύνδρομο αυτό μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, φυλή και φύλο γάτας. Αποτελείται από αιφνίδιες κρίσεις που διαρκούν από λίγα δευτερόλεπτα μέχρι 5 λεπτά και είναι συχνές κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι κύριες εκδηλώσεις του είναι:

  • Ακούσιες μυικές συσπάσεις, κυρίως του δερματικού μυός της ράχης που μοιάζει με «κυματισμό» του δέρματος.
  • Προσήλωση του βλέμματος σε σταθερό σημείο με αμφοτερόπλευρη μυδρίαση
  • Επίμονο και έντονο νιαούρισμα ή γρύλισμα
  • Ξαφνική εμφάνιση υπερενεργητικότητας ή/και επιθετικότητας
  • Ψευδαισθήσεις και «μανιακή» συμπεριφορά προς αντικείμενα που δεν υφίστανται
  • Συνεχές, καταναγκαστικό γλύψιμο του σώματος, ειδικά της περιοχής της οσφύος, της βάσης της ουράς και των κενεώνων, μέχρι πρόκλησης αλωπεκίας ή/και αυτοτραυματισμού
  • Συνεχές κυνήγι ή απότομες επιθέσεις και δάγκωμα της ουράς, μέχρι τραυματισμού της

Τα ακριβή αίτια του συνδρόμου δεν είναι γνωστά. Μία θεωρία είναι πως η συμπεριφορά αυτή αποτελεί εκδήλωση ψυχοκινητικών επιληπτικών κρίσεων στη γάτα. Άλλη θεωρία προσομοιάζει την ψυχαναγκαστική αυτή συμπεριφορά με το σύνδρομο Tourette του ανθρώπου, που είναι αποτέλεσμα της υπερδιέγερσης των δοπαμινεργικών υποδοχέων. Παρόμοια συμπτώματα μπορούμε να παρατηρήσουμε στις μυοπάθειες της γάτας, όπως σε αυτή που οφείλεται στην τοξοπλάσμωση.Ακόμη δε μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο το υπόβαθρο αυτού του συνδρόμου σε κάποιες περιπτώσεις να είναι η αλλεργία από ψύλλους ή από την τροφή. Εξάλλου, τροφές κακής ποιότητας με αυξημένη περιεκτικότητα σε αλάτι, συντηρητικά και χρωστικές, έχουν ενοχοποιηθεί για το σύνδρομο αυτό.

Η διάγνωση γίνεται με τον αποκλεισμό όλων των πιθανών αιτίων πρόκλησης παρόμοιων συμπτωμάτων στη γάτα. Εξ’αρχής πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο τα συμπτώματα αυτά να οφείλονται στον οίστρο της θηλυκής γάτας. Στη συνέχεια απαραίτητη κρίνεται η εκτενής νευρολογική εξέταση του ασθενούς ζώου, για να εντοπιστεί πόνος ή έλειμμα στην σπονδυλική στήλη. Καλό είναι να ληφθούν ακτινογραφήματα της σπονδυλικής στήλης, ώστε να αποκλειστούν αλλοιώσεις στην οσφυϊκή και οσφυοιερή χώρα. Μπορούν ακόμη να ληφθούν βιοψίες από τους μύες, ώστε να εξεταστεί το ζώο για μυοπάθεια και επιπλέον να γίνει έλεγχος για τοξοπλάσμωση.

Η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει τις κνησμώδεις δερματοπάθειες, τις συμπιεστικές μυελοπάθειες, την αισθητική νευρίτιδα και την ενδοκρανιακή νόσο. Η θεραπεία είναι δύσκολη και μακροχρόνια.

Αρχικά χορηγούνται στο ζώο αντιφλεγμονώδη φάρμακα, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (πιροξικάμη ή μελοξικάμη) ή στεροειδή (πρεδνιζολόνη). Τα δεύτερα θα βοηθήσουν αν υποπτευόμαστε από ψύλλους αλλεργία ή κάποια εστία φλεγμονής. Απαραίτητη είναι η αγωγή κατά των ψύλλων και στη συνέχεια η αδιάκοπη χρήση προληπτικών ουσιών ενάντια στους ψύλλους.

Καλά αποτελέσματα έχουν παρατηρηθεί με τη μακροχρόνια χορήγηση τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών (αμιτριπτυλίνη και κλομιπραμίνη) καθώς και με τους εκλεκτικούς αγωνιστές της σεροτονίνης (φλουοξετίνη και παροξετίνη). Ακόμη μπορεί να χορηγηθούν αντισπασμωδικά φάρμακα, όπως η φαινοβαρβιτάλη σε περιπτώσεις που οι μυικές συσπάσεις είναι έντονες ή όταν υποψιαζόμαστε την επιληψία ως υπόβαθρο.

Επικουρικά, το ζώο είναι καλό να τρέφεται αποκλειστικά με άριστης ποιότητας ξηρά τροφή ή ακόμη καλύτερα, με ισορροπημένη μαγειρευτή τροφή. Μπορεί ακόμη να βοηθήσουν συμπληρώματα διατροφής με καρνιτίνη/ισοένζυμο Q12 και ω3-ω6 λιπαρά οξέα. Σημαντικό ρόλο παίζει και η μείωση όσο δυνατόν, του στρες του ζώου και η ενασχόλησή του με παιχνίδια, καθ’όλη τη διάρκεια της ημέρας, ώστε να εκτονώνει την ενέργειά του.

Εν κατακλείδι, το σύνδρομο υπεραισθησίας της γάτας μπορεί να ελεγχθεί σε ικανοποιητικό βαθμό και τα ζώα μπορούν να έχουν φυσιολογική ζωή. Είναι όμως πολύ σημαντικό η αγωγή να γίνεται σε καθημερινή βάση με συνέπεια, και να μη διακόπτεται μέσα σε λίγες μέρες, καθώς χρειάζονται αρκετές εβδομάδες για να εμφανιστούν τα πρώτα θετικά δείγματα στη συμπεριφορά του ζώου.

Ανατολή Παρασκευοπούλου, Κτηνίατρος

πηγή: diagnovet.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here