γράφει ο Αλέξης Τ.

Η διελκυστίνδα στην οποία έχουν επιδοθεί  «φιλόζωοι» και «φιλάνθρωποι» με αφορμή το περιστατικό που είχε ως αθώο θύμα ενα μωρό, είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε μια κοινωνία, τη στιγμή που επιβάλλεται να βρει τις αιτίες και να φροντίσει να μην επαναληφθεί ποτέ ένα τέτοιο περιστατικό.

Το petsguide.gr, τηρώντας τη θέση του σχετικά με το περιστατικό, μετά την  πρώτη τοποθέτηση –διαβάστε εδώ– δεν έκανε άλλη αναφορά στο θέμα παρά το γεγονός ότι αφορά άμεσα τη θεματολογία του.

Δε θα κάνουμε ανάλυση πάνω στην επιστημονική προσέγγιση των ειδικών σχετικά με τη συμπεριφορά των σκύλων και τον τρόπο χειρισμού αυτών, αφού μπορεί εύκολα κάποιος να ενημερωθεί από το διαδίκτυο σε ενα σωρό άρθρα που ειδικά αυτές τις μέρες διαδέχονται το ένα το άλλο, αλλά ούτε θα στήσουμε λαϊκο δικαστήριο, καθώς αυτό είναι κάτι μη αποδεκτό.

Θα επικεντρωθούμε στον τρόπο που έχει αντιδράσει μια μερίδα της κοινωνίας μας, με αποτέλεσμα να λειτουργεί ως τροχοπέδη για τη σωστή εκτίμηση του συμβάντος, από ανθρώπους που θέλουν να κατανοήσουν και δεν έχουν επαφή με ζώα ή από ανθρώπους που έχουν ελλιπή πληροφόρηση και άγνοια. Γιατί η κατανόηση, η σωστή καταγραφή των αιτιών και των παραλείψεων από όλη την κοινωνία, θα βοηθήσει στην καλλιέργεια παιδείας, ικανής να εξαλείψει τέτοια φαινόμενα.

Είδαμε λοιπόν, ότι αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση του σοκαριστικού περιστατικού που συγκλόνισε την κοινή γνώμη, ξεκίνησε η προσέγγιση του θέματος διαδικτυακά, από αναγνώστες ιστοσελίδων.

Από εκείνη τη στιγμή μέχρι και τώρα, υπάρχουν διάφορες τοποθετήσεις από ανθρώπους που είτε αυτοαποκαλούνται «ζωόφιλοι», είτε αυτοπροσδιορίζονται ως «φιλάνθρωποι».

Πολλές σελίδες, γνωρίζοντας τα ποιοτικά χαρακτηριστικά ορισμένων αναγνωστών, ανακυκλώνουν συνεχώς τα ίδια πράγματα προσφέροντας εκτεταμένο πεδίο δράσης στους συγκεκριμένους συμπολίτες μας.

Γιατί λοιπόν δεν μπορεί να κατανοήσει τις αιτίες του ασύλληπτου χαμού ενός αθώου μωρού ο χρήστης του διαδικτύου;

Γιατί αποπροσανατολίζεται και αλλοιώνεται η κριτική του ικανότητα, από το πλήθος «πιασάρικων» τίτλων και την πόλωση που έχει δημιουργηθεί.

Από τη μια πλευρά του διχασμένου κοινού διαβάζουμε αρκετές φορές τοποθετήσεις που κάθε άλλο παρά σύννομες είναι και κάνουν λόγο για μαζικές δολοφονίες ζώων, αλλά και για οριστική αποβολή των σκύλων από τη ζωή των ανθρώπων!

Από την άλλη πλευρά, προκειμένου να διατηρήσουν την ισορροπία στη μάχη της διελκυστίνδας, εκθέτουν ακατανόητες απόψεις που μιλούν για απαξίωση της ανθρώπινης ζωής έναντι αυτής των σκύλων.

Τοποτετήσεις που έχουν χάσει το μέτρο  της γελοιότητας, που αποσκοπούν στην προβολή προσωπικών απόψεων, εμμονών και κάποιες φορές εγκληματικών παραινέσεων.

Έχει δηλαδή φορεθεί ο μανδύας του ενδιαφέροντος και της συμπόνιας προς την συγκεκριμένη τραγωδία, με στόχο όμως να εξωτερικεύσει ο καθένας συναισθήματα απέχθειας και μίσους, προς άλλους ανθρώπους και ζώα.

Δυστυχώς, φαίνεται πως ένας ικανός αριθμός ανθρώπων δεν δίνει δεκάρα για τη ζωή του άτυχου μωρού.

Γιατί όποιος βαθιά πιστεύει πως ενα τέτοιο περιστατικό πρέπει να μην ξανασυμβεί πότε, εστιάζει πραγματικά στο γεγονός και τις αιτίες που το προκάλεσαν. Είναι μονόδρομος αυτή η προσέγγιση. Οτιδήποτε άλλο συνιστά ή αδυναμία κατανόησης της πραγματικότητας ή αδιαφορία για το θέμα.

Πολλές φορές κάποιος σκέφτεται: μα αυτό που λέει κάποιος είναι ανοησία, ανεδαφικό ή ατεκμηρίωτο. Μην ασχολούμαστε, γιατί θα δώσουμε αξία στην ανοησία.

Όχι.

Δυστυχώς το αντίθετο συμβαίνει. Όσο μια άποψη δεν έχει αντίλογο, τόσο ενισχύει την πεποίθηση αυτού που την εκφράζει ότι έχει δίκιο. Έτσι την αναπαράγει παντού και είναι βέβαιο πως υπάρχουν άνθρωποι έτοιμοι να δεχτούν τα πάντα, αφού η αντιληπτική ικανότητα δεν είναι δεδομένη.

Όσοι δηλώνουν φιλόζωοι, πρέπει είναι να είναι φίλοι της ζωής κάθε πλάσματος και όσοι δηλώνουν φιλάνθρωποι, πρέπει να μην προωθούν την απανθρωπιά.

Να γίνουμε υπεύθυνοι, να ακολουθούμε τους κανόνες και να είμαστε σοβαροί ό,τι και να πιστεύουμε, εκφράζοντας τις απόψεις μας με σεβασμό στους άλλους αλλά και τον ίδιο μας τον εαυτό.

Ο άνθρωπος πρέπει να είναι φίλος της ζωής και να μην επιτρέπει στα ένστικτα του να τον κάνουν πρωτόγονο.

Κλείνουμε με μια ανάρτηση απο το Facebook του φιλοζωικού σωματείου SCARS, τον Φεβρουάριο του 2019:

“Τα σκυλιά δεν τα βάζουμε στα μπαλκόνια και στις ταράτσες γιατί δεν είναι γλαστρες, δεν είναι μπάρμπεκιου, δεν είναι κουβάδες και σφουγγαριστρες. Δεν τα βάζουμε στα μπαλκόνια για τον ίδιο λόγο που δεν βάζουμε εκεί ένα παιδί, μια γιαγιά, τον σύζυγό μας, τον εγγονό μας. Αν λερώνει και αυτό σας ενοχλεί, τότε φταίτε εσείς που δεν το πάτε τακτική βόλτα, που δεν το εκπαιδεύετε και δεν ασχολειστε. Αν κάνει ζημιές φταίτε εσείς που δεν του μάθατε τίποτε ποτε. Αν μαδάει να πάρετε ένα λουτρινο. Αν γαυγίζει είναι σε στρες. Αν κάνει σαν παλαβό στην βόλτα είναι επειδή βγαίνει έξω μια φορά τον χρόνο. Αν φοβάστε ότι θα κολλησει κάτι το παιδί σας ή εσείς, αλλάξτε παιδίατρο. Αν διατηρείτε μόνιμα σκύλο στο μπαλκόνι, είστε παράνομοι. Αν ο γείτονάς σας το κάνει, είναι παράνομος. Αν οι γονείς σας το κάνουν, είναι παράνομοι. Στον 21ο αιώνα, στον δυτικό κόσμο, σε ευρωπαϊκή χώρα, η άγνοια είναι ανεπιτρεπτη και οι σκύλοι στα μπαλκόνια και στις ταράτσες ντροπή. Αυτό το ζωο που ανιχνεύει βόμβες, που μας σώζει από συντρίμμια και από πνιγμους, που χρησιμοποιείται ως θεραπευτής σε νοσοκομεία και γηροκομεία, που αντιλαμβάνεται ποτέ ανεβαίνει το ζάχαρο μας και μας ειδοποιεί για να μην πεθάνουμε, που οδηγεί τυφλούς και κωφούς, που πιστεύει σε εμάς γιατί μαζί με εμάς εξελίχτηκε σε αυτό που είναι σήμερα, χιλιάδες χρόνια πριν, δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να το κλείνουμε σε ένα μπαλκόνι.”

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here