Μεταξύ του 2000 και του 2010, οι χοίροι έγιναν δημοφιλείς ως κατοικίδια ζώα και μάλιστα σε δυτικές χώρες, που παραδόξως περιλαμβάνουν αυτό το κρέας στη διατροφή τους.

 

Αυτός είναι πιθανόν και ένας σημαντικός λόγος, για τον οποίο υποτιμάται η νοημοσύνη τους. Δηλαδή, δε θα μπορούσε εύκολα κάποιος να καταναλώσει κρέας από ένα ζώο που το θεωρεί ευφυές και που θα είχε αναπτύξει κώδικα επικοινωνίας μαζί του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι σκύλοι αλλά και τα δελφίνια, τα οποία λόγω της ευφυίας και της αντίληψής τους, το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας δε θεωρεί φυσιολογική επιλογή την προσθήκη τους στις διατροφικές της συνήθειες.

 

Με δεδομένο ότι ο χοίρος θεωρείται τρόφιμο, αναπαράγεται σε βιομηχανικές ποσότητες για να καλυφθούν οι ανάγκες του πληθυσμού και αυτό μας κάνει να βλέπουμε αυτά τα ζώα σαν βρώμικα τετράποδα που κυλιούνται στα περιττώματα τους. Αυτή η αντίληψη όμως προκύπτει από το γεγονός πως είναι μόνο μια συνέπεια των συνθηκών αναπαραγωγής στην αιχμαλωσία και όχι μια φυσική συμπεριφορά των χοίρων.

 

Κοιτάζοντας τη συμπεριφορά τους, είναι εύκολο να δούμε ότι είναι ζώα με σκέψη και διαίσθηση. Χρησιμοποιούν τη λάσπη για να δροσιστούν και να φροντίσουν το δέρμα τους κατά τη διάρκεια της ημέρας, μία διαδικασία που είναι ιδιαίτερα σημαντική στα άτριχα ζώα, όπως στους ελέφαντες ή τους ρινόκερους. Συνεπώς δεν είναι μια βρώμικη πράξη όπως ιστορικά έχει καταλογιστεί στα «γουρούνια»!

 

 

Στις αγροτικές περιοχές υπήρξε πάντα μεγαλύτερη ενσωμάτωση των ζώων στην καθημερινή ζωή της κοινωνίας. Οι χοίροι, όπως και τα βοοειδή, μετακινούνται καθημερινά από τους στάβλους για να βρουν να βοσκήσουν και κατόπιν επιστρέφουν εκεί που περνούν τη νύχτα. Σε πολλές από τις μαρτυρίες που συγκεντρώθηκαν, οι χοίροι καθιέρωσαν τις διαδρομές τους και επέστρεφαν οικειοθελώς στο νυχτερινό καταφύγιο, ενώ τα βοοειδή έπρεπε να κυνηγηθούν.

 

Υπάρχουν περιπτώσεις χοίρων που έχουν γίνει διάσημοι στα χωριά τους μέχρι που τους έχει δοθεί χάρη. Ο χοίρος που χρησιμοποιείται στο κυνήγι τρούφας, εκπαιδεύεται να μην τρώει τρούφες όταν τις εντοπίσει, αλλά να περιμένει την ανταμοιβή. Η μέθοδος εκπαίδευσης είναι η ίδια με αυτή που εφαρμόζεται στα σκυλιά.

Δείτε εδώ ένα γουρουνάκι που είναι εκπαιδευμένο σαν σκύλος

Το γεγονός ότι οι άνθρωποι έχουμε συνείδηση, είναι κάτι που εδώ και χρόνια έχει θεωρηθεί ως αποκλειστικά «δικό μας» χαρακτηριστικό. Μία ορθολογική δηλαδή οντότητα, ικανή να σκεφτεί και να συνειδητοποιήσει την ύπαρξή της. Τα περισσότερα ζώα ενεργούν καθοδηγούμενα από τα ένστικτα τους, χωρίς να κατανοούν εάν έχουν τη δική τους βούληση ή όχι.

Το γεγονός της αναγνώρισης του εαυτού τους σε έναν καθρέφτη, είναι ένα προηγμένο επίπεδο αντίληψης, το οποίο έχει εντοπιστεί σε δελφίνια και μακάκους. Η έρευνα του Dr. Donald Broom στο Πανεπιστήμιο του Cambridge (Ηνωμένο Βασίλειο), αναφέρει ότι ο χοίρος είναι σε θέση να αναγνωρίσει τον εαυτό του. Επίσης έχει ένα ευρύ φάσμα συναισθημάτων, που μπορεί για παράδειγμα, να αισθάνεται την αγάπη ή τον φόβο.

Τα πειράματα με τους χοίρους έχουν φτάσει σε πολύ υψηλό επίπεδο πολυπλοκότητας . Δίνονται για παράδειγμα προβλήματα, που μπορούν να λυθούν μόνο αν αυτά τα ζώα ανοικοδομήσουν διανοητική προσέγγιση του προβλήματος. Στη συνέχεια, αναζητούν διανοητικά τη λύση πριν την εφαρμόσουν στην πράξη.

Παραδείγματα:

  • Μπορούν να χειριστούν ένα τηλεχειριστήριο για να πάρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.
  • Μπορούν να απομνημονεύσουν τα μακρινά ταξίδια αναζητώντας κάτι που ήδη γνωρίζουν.
  • Μπορούν να λύσουν γρίφο μέσω ενός καθρέφτη που αντικατοπτρίζει την εικόνα.
  • Σε ασκήσεις με δύο χοίρους, όταν ο ένας έβρισκε τη λύση, προσπαθούσε να «εξαπατήσει» τον δεύτερο, έτσι ώστε να κερδίσει εκείνος την ανταμοιβή.

Οι ειδικοί ταξινομούν αυτό το είδος δεξιοτήτων στην ανάπτυξη του ανθρώπινου εγκεφάλου από την ηλικία των 3 ετών.

πληροφορίες από animalpedia.it

Για περισσότερα άρθρα και ενημέρωση σχετικά με τα κατοικίδια ζώα και την άγρια ζωή, κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook πατώντας -εδώ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here