γράφει ο Αλέξης Τ.

Η δηλητηρίαση ζώων, είναι δυστυχώς μια εξαιρετικά διαδεδομένη πρακτική της ελληνικής πραγματικότητας, κάτι που δεν συμβαδίζει με το επίπεδο πολιτισμού του «δυτικού» αυτοπροσδιορισμού κοινωνίας μας.  Μεγάλος όγκος περιστατικών παρατηρείται στην επαρχία, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι στα αστικά κέντρα το φαινόμενο απουσιάζει. Κάθε άλλο…

Αυτό που προκαλεί ακόμα περισσότερο προβληματισμό, είναι ότι την περίοδο της καραντίνας αυτά τα κρούσματα τυφλής εγκληματικής δράσης φαίνεται να αυξάνουν τη συχνότητα τους.

Από τη μία πλευρά, μπορεί να θεωρήσει κάποιος πως η περίοδος των περιορισμών και του εγκλεισμού που διανύουμε φέρνει στην επιφάνεια τα κόμπλεξ και ενισχύει τα απάνθρωπα ένστικτα όσων έχουν προβλήματα κοινωνικής προσαρμογής, από την άλλη όμως θα περίμενε κάποιος πως η έντονη παρουσία της αστυνομίας θα περιόριζε την παραβατική αυτή δραστηριότητα.

Αυτό που μπορεί ο καθένας να διαπιστώσει με μια «βόλτα» στο διαδίκτυο, είναι πως τις τελευταίες ημέρες χάνονται αθώα πλάσματα με δραματικούς ρυθμούς, από τη μία άκρη της χώρας μέχρι την άλλη.

Σκύλοι, γάτες, άλογα και κάθε είδους αδύναμο πλάσμα που παλεύει να βρει τροφή για να επιβιώσει, βρίσκει φριχτό θάνατο από το χέρι κάποιου ανθρώπου που απολαμβάνει την «προστασία» του συγγενή, του φίλου, του γείτονα κλπ.

Τι συμβαίνει όμως τελικά και στη χώρα μας ευδοκιμεί το είδος του εγκληματία κατά των ζώων, που σύμφωνα με την επιστήμη συχνά είναι ο ίδιος που κακοποιεί και ανθρώπους;

Διαβάστε εδώ μελέτες που αποδεικνύουν τη σύνδεση βίας στα ζώα, με την ενδοοικογενειακή βία

Είτε μας αρέσει είτε όχι, σε μία ευνομούμενη κοινωνία η ευθύνη για την τήρηση της νομιμότητας βαραίνει τους φορείς που είναι επιφορτισμένοι με τη διαφύλαξη της.

Άραγε θα ήταν ευκολότερο από όσο φανταζόμαστε να αποκτήσουμε την παιδεία που αγνοούμε (διαβάστε εδώ);

Αν αναλογιστεί κανείς τι έχει συμβεί στη χώρα μας όσες φορές η πολιτεία αποφάσισε πως πρέπει να προστατεύσει τις ζωές μας, εύκολα θα αντιληφθεί πως τίποτα δεν είναι δυσεπίλυτο σε μια δημοκρατία, όταν θέλει να προστατεύσει τα δικαιώματα των πολιτών.

Μπορούσε ποτέ κανείς να φανταστεί πως ο Έλληνας που από άλλους χαρακτηρίζεται σαν «ελεύθερο πνεύμα» ή σαν «επαναστατική φύση» και από άλλους σαν «κακομαθημένος» ή «αντικοινωνικός», θα μάθει να φοράει τη ζώνη και το κράνος του ή θα μένει κλεισμένος στο σπίτι του σε καραντίνα; Μέχρι και το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους έχει σταματήσει! Απίστευτο για τον «ακαλούπωτο» ή «αδιάφορο» (πάλι διαλέξτε όποιο θέλετε) συμπολίτη μας.

Κι όμως, η συνέπεια στην επιβολή ποινής, για κοινά αποδεκτής παραβατικής συμπεριφοράς που θα θέσει τη ζωή ανθρώπων σε κίνδυνο, οδήγησε σε αποτελέσματα όπως η μείωση των θανάτων από τροχαία την τελευταία 7ετία και ο περιορισμός της διασποράς του κορονοϊού στις μέρες μας.

Έτσι απλά…Όταν κάποιος αποφάσισε να μην επιτρέψει στον κάθε ανεύθυνο ή επικίνδυνο άνθρωπο να θέτει σε κίνδυνο ζωές άλλων ανθρώπων .  Τελικά ίσως φαίνεται πως η φράση «ζωές άλλων ανθρώπων» είναι το κλειδί.

Γιατί διαχρονικά όσοι κρατούν τις τύχες της χώρας δεν φαίνεται -στην πράξη και εκ του αποτελέσματος- να υπολογίζουν τις ζωές των ζώων όπως θα έπρεπε (κάτι που ελπίζουμε πως αλλάζει στις μέρες μας – βλέποντας και πρωτοβουλίες σαν κι αυτή).

Κάτι αξιοπερίεργο, αφού από τη στιγμή που συνδέεται με ικανή σαφήνεια επιστημονικά, αλλά και με τη στοιχειώδη λογική συμπεραίνεται πως η εγκληματική ροπή ενός ατόμου απέναντι σε ζωντανούς  συναισθανόμενους οργανισμούς , έχει πιθανότατη επέκταση και και στο ανθρώπινο είδος, θα έπρεπε να διώκεται με μεγάλο πάθος.

Να υπάρχει τιμωρία για την πράξη, τιμωρία για τη συγκάλυψη, τιμωρία για την Ανευθυνότητα. Γιατί ο τρόπος μιας δημοκρατίας να  θωρακίσει την ασφάλεια των πολιτών, είναι την επιβολή της νομιμότητας προς όφελος όλων.

Κοντολογίς, όσο δεν επιλέγεται από τους αρμόδιους στη χώρα μας η «αναβάθμιση» της προστασίας της ζωής των ζώων, δε θα μπορέσουμε ποτέ να εξελιχθούμε  ως κοινωνία.

«Tο μεγαλείο και η ηθική πρόοδος ενός έθνους μπορούν να κριθούν από τον τρόπο που φέρεται στα ζώα»    Ματχάμα Γκάντι

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here