Θα σου πω μια ιστορία…Εσύ μόνο να αλλάξεις, θα έχω πετύχει τον σκοπό μου.

Η Γκάμπι γεννήθηκε για να πεθάνει, όπως τόσα αδέσποτα γατάκια σ’ αυτή τη χώρα.

Λίγο πριν πεθάνει βρέθηκε στο δρόμο μου και φυσικά δεν προσπέρασα (μην πεις μπράβο, μιλάμε για τα αυτονόητα, γι’ αυτο θέλω να σου μιλήσω).

Δεν προσπέρασα γιατί άκουσα ένα μωρό, ορφανό, τυφλό να κλαίει μόνο του.
Δεν προσπέρασα γιατί ήταν ένα πλάσμα, όχι «ακόμα ένα γατί έλα μωρε».

Το πήρα.

Έχω δυο σκυλιά κι έναν γάτο, επίσης διασωσμένα όλα.

Έχω δίκη μου δουλειά, αγωνίζομαι.
Έχω ένα μωρό.

Έχω φίλους.

Έχω ζωή γενικά.

Έχω ανθρώπους σπίτι, που ήξερα πως θα με μάλωναν για μια ακόμα ευθύνη.

Μη σπεύσεις να πεις δηλαδή πως δεν έχω άλλη δουλειά να κάνω. Έχω πάρα πολλές δουλειές να κάνω.

Αυτό που δεν κάνω όμως σίγουρα είναι να αφήνω πλάσματα να πεθαίνουν ανυπεράσπιστα γύρω μου και να μην κάνω τίποτα.

Απευθύνθηκα για βοήθεια στους φίλους μου αλλά οι φίλοι μου βλέπεις είναι σαν κι εμένα:

Έχουν δουλειές, παιδιά, ζωή, ανάγκες, ελάχιστο ελεύθερο χρόνο και πολλά ζώα. Οι άλλοι όλοι που μπορούσαν, σώπασαν…

Ζήτησα βοήθεια και σε ολόκληρα τα νότια προάστια δε βρέθηκε ΜΙΑ ΑΥΛΗ κι ένας άνθρωπος να με βοηθήσει για δυο μέρες που θα έλειπα…

Φυσικά, μετρήθηκαμε πάλι οι αγαπημένοι και φυσικά βγήκαμε αρκετοί… Το κορίτσι που προσέχει το παιδί μου, η γειτόνισσα μου, οι φιλες μου…λίγες ώρες ο καθένας, λίγες συμβουλές, ο,τι μπορούσε …

Η Γκάμπι δεν τα κατάφερε, καταφέραμε ωστόσο να φύγει στη ζέστη, μέσα σε χάδια κι αυτό είναι αρκετό.

Αυτό που θέλω να πω ρε συ, είναι πως δεν είναι δυνατόν να μη βοηθάς, να μη νοιάζεσαι.
Δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχουν σπίτια, αυλές, εθελοντες.
Δεν είναι δυνατόν να μην κανεις τίποτα.
Απλά δε γίνεται.

Εμείς που βοηθάμε τα ζώα, εμείς θα παίρναμε σπίτια μας κι ένα μωρό, εσυ;

Εμείς που βλέπουμε τα αδέσποτα γατιά, εμείς βλέπουμε και τους ανθρώπους σε ανάγκη.

Δε χρειάζεται να νοιάζεσαι για τα κοάλα αν αφήνεις τη γάτα της γειτονιάς σου να πεθαίνει από αρρώστιες και ασιτία.

Μη μου λες για τα παιδάκια στην Αφρική αν δε βοηθάς έξω απ την πόρτα σου.

Εγώ να ξέρεις με τα ζώα, απέκτησα στη ζωή μου καλύτερους ανθρώπους!
Φοβερούς φίλους, νοιαστικούς!
Φοβερούς γείτονες, ανθρώπους να βασιστείς όπως παλιά!

Καταπληκτικούς συνεργάτες στη δουλειά, τις πιο αγαπησιάρες νταντάδες για την κόρη μου.

Σε παρακαλώ, γίνε λιγάκι άνθρωπος.
Σε παρακαλώ πρόσφερε βοήθεια.

Για όλες τις Γκάμπι ❤️

Ευχαριστούμε έναν «απλό χρήστη του Facebook», που μας επέτρεψε να μοιραστούμε την ανάρτηση του… 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here